مست چاكرهايش لَنگ مكنــــــت هستند            هركه بهتر مست  ،  لُنگ تقديري است  

دوستی به نام علی کتابی به نام عاشقانه تنها برای خدایی که ... نوشته بود ( که هنوز نسخه ی چاپی اش را ندیده ام .)

"… در نبود باران اطلسی های حیاط هم بهانه می گیرند

… سیمان هم بوی خاطره می دهد؛

… پاشویه حوض بوی دمپایی ابری می دهد

وقتی تو نیستی من نمام شهر را نفرین می کنم

ای مهربان آتش زیر خاکستر است سکوت من …

من پنهان کوه ها ، دره ها  … پسرک پیرهن آبی کنجکتاو قصه خواهم شد …"

من برای او جوابی نوشته ام که البته در مرور زمان شاید قابل تغییر باشد ولی به هر حال حس و حال آن روزها را دارد بخوانیدش ...!