سايه ها لرزان و  سوسه ها سياحند

شحنه هاي شب پوش  شبه شاليزارند

ماه و كوكب هم با  ديده ام دمسازند

زندگی سقفی است از ما آدمان

آسمانی جور در یک چیدمان

ای پدر ، مادر، برادر، خواهرم

آسمان را سقف دارید آن چنان

زندگی چون گوهری تابنده است

قلبهاتان مهربانی زنده است

در تپش هاتان طلوع سرو باد

خانه تان آبادی روینده است

پانزدهم دی ماه

روز خانواده

نازي ها را - مدت ها - شمركردند

بترسيم - از روزي كه - امام بسازند .